Ik heb even een pauze van de Montessori Reader. Er is tenslotte meer te lezen: bijvoorbeeld het boek van Judith A. Levy waarin zij activiteiten beschrijft die ze met haar moeder met Alzheimer’s dementie doet. Judy werkte al 40 jaar als ergotherapeut in de ouderenzorg voordat haar moeder ziek werd. In haar bondige intro beschrijft ze hoe anders het proces met haar moeder is. Ze zegt: “opeens ben ik niet meer objectief”. Judy beschrijft vervolgens een groot aantal activiteiten en hoe ze deze geprobeerd en aangepast heeft met haar moeder samen. Niet alle de activeiten zelf zijn inspirerend, maar het is opvallend hoe naturel Montessori elementen in hun samenzijn opkomen. Bijvoorbeeld het veranderen van activiteit bij frustratie, het aanbieden van kleinere stapjes en het voortdurend zich aanpassen aan de stemming en mogelijkheden van die dag. Een belangrijk verschil is dat het afmaken van activiteiten geen doel op zich is in de Montessori methodiek. Wij focussen ons meer op engagement (en b.v. afgeleid zijn van een onbegrepen gedrag). Het klinkt of Judy’s moeder nog aan het begin van de ziekte staat (en thuis woont), dus het is mogelijk en leuk om taken of te maken en dat dan te vieren. er wordt flink ge-high-fived in het boek! En of je high-fiven zelf nu leuk of passend vind, dit boek is een must-read voor mensen die dichtbij iemand met dementie zijn. Het is inspirerend en geeft wat A-Dem ruimte!

Judith a levi book